از خون جوانان وطن لاله دميده 
  از ماتم سرو قدشان سرو خميده 
  در سايه گل، بلبل ازين غصه خزيده 
  گل نيز چو من در غمشان جامه دريده 
  *** 
  از اشك همه روى زمين زير و زبر كن 
  مشتى گرت از خاك وطن هست به سر كن 
  غيرت كن و انديشه ايام بتر كن 
  اندر جلو تير عدو سينه سپر كن 
  *** 
  از دست عدو ناله من از سردرد است 
  انديشه هر آن كس كند از مرگ نه مرد است 
  جانبازى عشاق نه چون بازى نرد است 
  مردى اگرت هست كنون وقت نبرد است 
  *** 
  چه كج رفتارى اى چرخ! چه بدكردارى اى چرخ! 
  سر كين دارى اى چرخ! 
  نه دين دارى نه آيين دارى (نه آيين دارى) اى چرخ!